ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ

Η Ελλάδα της προκοπής,της πολιτιστικής πρωτοπορίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της εθνικής υπερηφάνειας, χάθηκε εξαιτίας της παθητικότητας, της αναβλητικότητας,
της μεταποίησης των αναγκών μας σε κίβδηλες επιθυμίες. Ξεχάσαμε ότι η Ελλάδα είμαστε εμείς. Ότι πατρίδα είναι τα παιδικά μας χρόνια, ο ανείπωτος όρκος του «ουκ ελάττω παραδώσω» που περνά από γενιά σε γενιά ως χρέος και υπενθύμιση, η αντήχηση εντός μας του Νόστου της επιστροφής και της δημιουργίας στον τόπο μας.
Η πυξίδα μας απομαγνητίστηκε, με αποτέλεσμα να απολέσουμε τον προσανατολισμό μας αλλά και την όποια έξωθεν καλή μαρτυρία. Και γι΄ αυτό δεν ευθύνεται κανείς άλλος παρά μόνο εμείς. Η εποχή όμως αυτή που περιγράφεται παραπάνω τελείωσε βίαια την ημέρα που υποδεχτήκαμε ως σωτήρες τους αντιπροσώπους της τρόικας. Η τρόικα βρίσκεται εδώ, κατόπιν δικής μας πρόσκλησης. Εμείς ανοίξαμε τις πύλες με ορισμένους δημοσιογράφους, πολιτικούς και οικονομολόγους να υποστηρίζουν ότι η εξέλιξη αυτή είναι «ευλογία» για τον τόπο. Σε μια ημέρα, τα πάντα άλλαξαν. Λες και ξυπνήσαμε μέσα σε εφιάλτη και πλέον ένας ολόκληρος λαός που δεν γνωρίζει τι του ξημερώνει υποδέχεται την κάθε νέα ημέρα με τον πανικό του απροσδόκητου τέλους.
Η κορύφωση της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας με την επιβολή της «νόμιμης αρπαγής» που δεν αναγνωρίζει στους πολίτες το δικαίωμα στην ευημερία αλλά μόνο στην επιβίωση, παρουσιάζεται ως η μοναδική διέξοδος για την πατρίδας μας σήμερα από τους ίδιους διαμορφωτές της κοινής γνώμης που μέχρι χτες υπόσχονταν τη Γη της Επαγγελίας μέσα από την πιστή εφαρμογή των όρων του Μνημονίου.
Σε όλη την Ευρώπη το μοντέλο της Κοινωνικής αποδόμησης έχει πλέον οδηγηθεί στις καλένδες. Στην Ελλάδα όμως, πλασάρονται ως μοναδικές και πεφωτισμένες λύσεις της ύστατης στιγμής. Κανείς απ΄ όσους υπερασπίζονται αυτού του είδους τις λογικές δεν έχει έστω μια πρόχειρη απάντηση για το τι θα γίνει με τις εκατόμβες των νεόπτωχων και ανέργων που προκύπτουν μέσα από την εσχατολογική προτασεολογία τους η οποία είναι απολύτως εναρμονισμένη με την εθελοδουλεία και τον αφελληνισμό.
Μόνο με πίστη στο τρίπτυχο πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια, μόνο με τόλμη και αποφασιστικότητα, μόνο με κοινωνική αλληλεγγύη, μόνο με γνώση και αίσθημα υπευθυνότητας μπορούμε να δούμε την αυγή της επόμενης ημέρας. Το νέο ξεκίνημα πρέπει να μας βρει όρθιους και όχι γονατισμένους με το χέρι απλωμένο. Το ιστορικό μας DNA έχει βιώσει ξανά φτώχεια, έχει μνήμες ανείπωτου εθνικού πόνου. Ποτέ όμως δεν απωλέσαμε την αξιοπρέπεια μας και ούτε κάτι τέτοιο πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει σήμερα. Η πατρίδα είμαστε εμείς. Εμείς είμαστε η ΕΛΛΑΔΑ και η ΕΛΛΑΔΑ, ο ευλογημένος αυτός τόπος με την τεράστια παράδοση της αγάπης για την ανθρωπιά, προορίζεται να ζήσει και θα ζήσει.
Με εφόδιο τον τουρισμό, την πολιτιστική μας εμβέλεια, την επαναδραστηροποίηση της ομογένειας και την επιστροφή της ποντοπόρου ναυτιλίας στην πρώτη γραμμή της εγχώριας προσπάθειας θα θέσουμε ξανά την εθνική μας οικονομία σε κίνηση.
Όσο και αν το επιδιώκουν οι σκοτεινοί αρχιτέκτονες του σημερινού χαλασμού ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ τρόπος ζωής και η υποταγή δεν συμβαδίζουν.

Άγιος Νικόλαος 24-09-2011
Στέφανος Σπανόπουλος